De ene is voor On, en twee is voor Off

(The World's First Voice Activated Environmental Control computer)

Gedurende de resterende vier dagen voor de demonstratie, ik terug naar mijn garage zowel bij dag als nacht. Wat zou dit land zijn zonder de parkeergarages? Sommige mensen denken dat het de ondernemerszin dat maakt ons zo vernieuwend, maar het kan natuurlijk heel goed dat de meeste iedereen heeft een garage.

In dat korte tijdsbestek, was ik in staat om een volledige lijn van software die het mogelijk maken zelfs een ernstig gehandicapte gebruiker in te schakelen, dimmen of uit een van 256 lampen of apparaten, met slechts drie een woord gesproken commando's en geen speciale bedrading. Ik was in staat om een hardware-module voor de bediening van een luidspreker telefoon, zodat de gebruiker lam te beantwoorden en een telefoongesprek met een bepaalde plaats en op elk gewenst moment wijzigen. En, ik aangepast meer dan veertig entertainment software pakketten om de geestelijke revalidatie, stimulatie, en recreatie. Ik noemde dit eerste systeem, SoftVoice, voor Voice Activated Software. Concatenations waren echt groot in de jaren 80. De demo was op!

Het was niet alleen over het maken van de eerste voice-systeem geactiveerd in de wereld, maar het was ook over de markt brengen van dit product, hoe het er uit ziet, en andere logistiek. Ik had ook de bouw van een milieucontrole demonstratie-eenheid die zou laten zien hoe een lamp, radio, en het plafond licht kunnen worden bediend zonder speciale bedrading.

Ik bouwde dit uit hout, sommige trim moldings, en een aantal reserveonderdelen tapijt en behang had ik niet zomaar ergens achter mijn garage. Ook uit enkele restanten multiplex, ik had voor het bouwen van een draagtas voor al dit inch Dit zijn de dingen die je nooit denken. En Innovators zijn goedkoop. We hebben meestal niet veel geld, alleen geweldige ideeën en heel veel van "blauwe hemel".

Op een levendige ochtend medio februari, 1986, ik reed het uur en een half uit Tri-Cites, Washington naar Yakima. Yakima zit in de Yakima Valley in de regen schaduw van het Cascade-gebergte. Het is droog en warm in de zomer en droog en koud in de winter. Het produceert ook een aantal van de beste wijn, druivensap, en appel van overal in de wereld.

Ik arriveerde in het St. Elizabeth's Hospital in ongeveer 9u00 met mijn Apple IIe, monitoren en nieuwe uitvindingen op mijn handwagen. Ik was geïnstrueerd om te zien Nurse Stump, hoofd van de afdeling handicap (I heeft deze bewering niet op). We hebben elkaar ontmoet en ze liet me naar het ziekenhuis kamer waar ik wil laten zien mijn nieuwe "medisch hulpmiddel". Ze noemden het een medisch hulpmiddel, cool!

Ik opgezet en getest op de computer er zeker van zijn dat alles werkte goed. Ik was de enige in de rode zone. Zou het werk tijdens de demonstratie? Zou het werk voor Leon? Zou het hem helpen? Zou het hem pijn gedaan? Wat zou hij denken? Zou ik een verkooppunt? Wat als ik gefaald? "Zou ik kijk stom zijn?" Ik was doodsbang.

Jim Hilschiemer in de kamer zo opgewonden als een kind op kerst 's morgens. Hij wist niet wat te verwachten, maar hij wist dat het goed zou zijn. En, indien het niet, het zou nog beter zijn dan alles wat hij gezien.

Jim Ik vroeg waarom hij was zo enthousiast over deze demonstratie. Jim legde uit dat de afgelopen maanden, hij had ontwikkeld en Leon iets van een vriendschap. Jim echt wilde opslaan Leon. Hij legde uit dat het sterftecijfer met quadriplegics zeer hoog. Het sterftecijfer was niet vanwege complicaties. Als het medische team kunt de quad voor 24 uur, ze stonden een behoorlijk goede kans om het trauma.

Het sterftecijfer is hoog in quadriplegia omdat ze willen sterven. De gedachte worden beperkt tot een bed of een rolstoel voor de rest van hun leven, schreeuwen om hulp, zelfs voor de eenvoudigste van de taken, maakt ze afstand doen van hun wil om te leven. Ze stopt met eten, weigeren medicatie, therapie, en eventfully doden zelf. Dit is de enige manier om dit te doen wanneer je kunt geen gebruik maken van uw handen. Jim wilde niet om dit te zien gebeuren met Leon. Leon's handicap was te schrijnend om Leon gewoon laten sterven.

Twintig minuten later of zo de hele entourage ingevoerd dat de patiënt een kleine kamer. Er waren artsen, verpleegkundigen, lichamelijke therapeuten, Keller's Medical Supply management, en zelfs de conciërge op zoek was naar uit in de hal. Binnen enkele minuten, een verpleegster in partjes en duwden de menigte in een man van middelbare leeftijd met zijn armen gevouwen in zijn schoot en de look van de wanhoop op zijn gezicht. Ik wist op een moment dat hij moest worden Leon. Er waren kort en zeer unenthusiastic introducties. Leon wilde niets te maken met mijn computer of me. Jim had gelijk, Leon wilde alleen maar om te sterven. Ik hoorde mijn hart gedreun in mijn oren. Oh boy, hier gaan we ...

Ik begon de demonstratie door te duwen Leon up van de computer die hij had opgericht op tafel lade (de soort die dia's over je bed), en plaatste de microfoon hoofdtelefoon op zijn hoofd. Ik was eigenlijk te schudden. Ik heb uitgelegd dat wij werden voor het eerst zal hebben om het systeem te trainen om te begrijpen zijn stem *.

Techy Sidebar: Er zijn twee types van spraak-herkenning; spreker afhankelijke en onafhankelijke spreker. De soort komt u in contact met de meeste luidsprekers is onafhankelijk. Iedere keer dat je gebruik maakt van een telefooncentrale of 411 Informatie-en de opgenomen stem zegt: "Zeg of druk op 1". Het systeem registreert de volgende reeks van geluiden, schept wat heet een gezonde envelop (het is de vormen van het geluid op een grafiek), en vergelijkt die bepalend zijn om eerder opgeslagen vormen aan het vinden van een match. Als het systeem levert een zeer algemene vorm overeenkomen, dat wordt uitgegaan van het heeft het juiste antwoord en de opbrengsten daarvan.

Speaker laste vereist dat de gebruiker op "trein" van het systeem voor elk van de woorden zal moeten erkennen. Op deze wijze worden de wedstrijden zijn veel nauwkeuriger. Pros & cons; spreker onafhankelijke producties gedurende een breed publiek met verschillende spraak-plaatsen, cadans, ritme en accenten, maar is zeer beperkt blijven tot aan zijn woorden kunt herkennen. Speaker laste is veel meer betrouwbaar, maar dient te worden opgeleid door iedere gebruiker de stem en het zal niet goed werken met een andere gebruiker.

Ik begon opleiding Leon, met Apple, Baby, driehoekig, zilverreiger, op naar beneden door met de letter Z en de cijfers 0 tot en met 9. Leon was zeer sceptisch en agressief op het eerste, maar met de voortdurende aanmoediging van wat leek te worden nu het hele ziekenhuis personeel in dat ene kleine zaal, begon hij samen te werken. Ik herinner me dat hij een probleem had met het woord zilverreiger. Hij had nog nooit gehoord van de grote witte haring-achtige vogel, zilverreiger. Ik denk dat hij er nooit naar Florida waar ze zijn overal.

Leon vroeg waarom ik niet gewoon gebruik maken van de standaard militaire lexicon; Alpha, Beta, Delta. Ik zei Leon dat toen ik dit systeem ontworpen voor hem dat ik wilde dat het onafhankelijk moet zijn van het leger. Dit was allemaal nieuw terrein en ik wilde een frisse aanpak. Hij was het eens en onze conversatie gestimuleerd Leon deelnemen.

Zodra de opleiding compleet was ik vroeg Leon Hiermee selecteert u het eerste item op het menu, milieurecht. Hij zei dat "een" en de computer uit zijn commando en een nieuw menu geflitst op het wit op zwart, 40 kolom scherm. Ik zei: "Leon, selecteert u de eerste optie, woonkamer, please." Leon zei "een" en de computer opnieuw veranderde menu's. Ik zei Leon, selecteert u de lamp en Leon zei "een", en de uiteindelijke menu verscheen. Ik zei Leon, zet uw lamp. Leon onderbroken voor een moment en geselecteerd "op" door te zeggen "een."

Direct, de staande lamp op de milieu-display-eenheid geflitst op! Leon sprong op in zijn rolstoel in verrassing. Leon snel gezegd "twee", en de lamp afgesteld af! Leon zei "een" en de lamp geflitst weer! Dan is iedereen met inbegrip van Leon, bevroor.

Er was een vreemde stilte die daalde in die kamer voor wat leek eeuwigheid. Niemand bewoog. Niemand sprak. Toen keek ik naar de kamer gevuld met mensen, ze waren allemaal staren naar Leon. Ze waren allemaal te staren in verrassing. Staring in ongeloof. En staren om te zien wat Leon de reactie zou zijn.

Toen keek ik naar Leon, ik kon zien dat zijn ogen werden steeds glazig en hij begon te huilen. Ik voelde dat ik was daar een ledemaat, niet wetend wat te doen en het stilzwijgen liet me schrikken. Ik keek omhoog naar het ziekenhuis personeel voor hulp. Wanneer ik keek in elk van hun ogen, ze waren al te huilen. Er zat maar een ding te gebeuren voor mij om te doen. Dat was ook te huilen.

Een van de verpleegkundigen wandelde rustig naar Leon en plaatste haar hand op zijn waar hij zou kunnen zien als hij zou kunnen voelen haar aanraken. De verpleegster vroeg Leon, "Dus, wat denk je?" Leon onderbroken voor een groot terwijl alsof probeert te componeren en selecteert u zelf precies de juiste woorden om te reageren met.

Leon langzaam keek op en in een tranende stem zei tegen iedereen in de zaal "Hoe kan iemand zoals ik leven zonder een systeem als dit?!"

Direct was er applaus en hoera voor Leon van iedereen in de zaal en buiten in de hal. Ik begon te snikken openlijk en had zich terug te trekken naar de parkeerplaats. Ik tempo tussen de geparkeerde auto's, totdat ik in staat was om enkele van mijn kalmte. Toen ik teruggekeerd, Keeler's Medical Supply snel aangekondigd dat zij zou graag verwijzen in de $ 3995 was ik gevraagd voor het systeem.

Leon zag dat er was hoop. Alle hoop was dat hij nodig had voor alleen een beetje onafhankelijkheid. Deze vroegtijdige computersysteem veranderd Leon leven. Latter Ik ontdekte dat het eigenlijk opgeslagen Leon leven. En, zoals zo vele onvoorziene gebeurtenissen die gebeuren in ons eigen leven, dat moment veranderde mijn leven voorgoed.

Lon Safko
Innovatief denken